آدم برفی

من یه آدم برفی تو خود تابستون
من خود بی آبی تو شبیه بارون
راهمون دور از هم حسمون ناجوره
بختمون خوابیده هم کره هم کوره
♪♪♪
منو این روزگاری که خیلی تاریکه
از زمانی که غصه نزدیکه
دوری و داری میگی از دوری بیزای
منو یه درد تکراری خواب و بیداری
از من خسته تا گرفتاری از من تنها
چی میمونه بدون ما
♪♪♪

یه قلم با کاغذ افتاده این گوشه
خط خطی کردم تا اسم تو پنهون شه
گره بغضم با دست کی وا میشه
چند روز دیگه خونه دریا میشه
♪♪♪
منو این روزگاری که خیلی تاریکه
از زمانی که غصه نزدیکه
دوری و داری میگی از دوری بیزای
منو یه درد تکراری خواب و بیداری
از من خسته تا گرفتاری از من تنها
چی میمونه بدون ما