آخرین پاییز قرن

اولین برگی که رقصید فصل پاییز شد و بارید
بغض تلخی که پنهون شد و فصل دلشوره ی من رسید
♪♪♪
دل دیگه خشکید و مرد عشق و از یادش برد
فاصلمون از هم دور نشدیم با هم جور
♪♪♪
تو مثل یک برگ می رقصی تو باد
اون خاطرات و می بری از یاد
برعکس تو من خاموش نمیشم
عاشقترینم از نسل فرهاد
راز برگارو از من نپرسید شاخه از فرط تنهایی پوسید
آخرین فصل پائیز قرنِ میشه رسوا شد و برگ و بوسید
دل به دریا زدم خسته از هر قدم از کنارم گذشتی
عاشقی بی نفس شد اسیر قفس راه تقدیر و بستی
♪♪♪
دل دیگه خشکید و مرد عشق و از یادش برد
فاصلمون از هم دور نشدیم با هم جور