اشک

چو اشک که فتیده چاوم چو هاتیه و خاوم
هنات دی ره نگی نیری بچو گه لاری چاوم
کار گه خود که ردیده برو عشق بردیده
نازارم بید یه وه خته دی ارای من مه ردیده
ژار خود دی رشانی کولای عشقم رمانی
تنیا گوله باخم بید که ئویش هم سزانی
که سی خه ور نیریدن و که زی دلم نازار
هیمان ده روینم زخمه بچو قلبم مه ی آزار
یه عشق نیه خزانه بی مه رسوای زمانه
ئو عشقه که هیانه چه حاجت و بیانه
خیال کردی له دورید آو وه سرم رد بیه
خاطرت بو جم عزیز یه نفر جاد گه ردیه