آینده ی مبهم

تو بد روزایی عاشقت شدم
روزای اضطراب و دلهره
روزایی که هر کس یه گوشه ای
نشسته و زخماشو می شمره
تو بد روزایی عاشقت شدم
اسیرمون دیوار شد ببین
سقفی که ساخته بودیم از رویا
رو خودمون آوار شد ببین
♪♪♪
چه دستی یار ما بوده که انگشتای رو صورت
مثه میله ی زندونه که از میون هر میله
فقط چشمای ترسیده به سمت زندگیمونه
♪♪♪
دستای خسته ی منو بگیر
که رد بشیم از همه عذاب
بین صدای وحشت و سکوت
تو با صدای قلب من بخواب
نگاه هر دومون پر از تردید
نگاه هردومون پر از غمه
چشم تو سمت من و چشم من
رو به یه آینده ی مبهمه
♪♪♪
چه دستی یار ما بوده که انگشتای رو صورت
مثه میله ی زندونه که از میون هر میله
فقط چشمای ترسیده به سمت زندگیمونه