چشم هایت

می خواستم لبخندغمگین مرا سکوت سنگین مرا بفهمی
می خواستم باور کنی درد مرا تا راه تسکین مرا بفهمی
ای رفته ی از هرکسی نزدیک تر به من
ای کاش هرگز چشم هایت را نمی دیدم
خندیدی و دنیای من آغاز شد با تو
ای کاش هرگز خنده هایت را نمی دیدم
♪♪♪
با چشم هایت زندگی کردم
با خنده هایت زندگی کردم
ای آرزوی رفته از دستم!
من با هوایت زندگی کردم
♪♪♪
از تو همین چشمان بارانی برایم ماند
از تو پریشانی پریشانی برایم ماند
آرامش شب های من را با خودت بردی
از تو همین شب های توفانی برایم ماند
♪♪♪
با چشم هایت زندگی کردم
با خنده هایت زندگی کردم
ای آرزوی رفته از دستم!
من با هوایت زندگی کردم