دنیا بعد از تو

یه تصویر از همون روزی که رفتی
همش توی سرم تکرار میشه
زمین و آسمون انگار یکجا
داره روی سرم آوار میشه
میخوام باور کنم رفتی، نمیشه
دل تنگم تورو کرده بهونه
بازم کابوس و تنهایی و تکرار
منو سمت خیابون می کشونه
یه ایستگاهِ دیگه تا پارک مونده
نفس هام باز رفتن برنگردن
تنم داره میسوزه داغه داغه
ولی حس میکنم دستام سردن
♪♪♪
چه دنیاییه بعد از تو
که هرشب غرق بارونم
فرو میپاشم از دوریت
بدون تو نمیتونم
چجوری بیخیالت شم
که جونِ آرزوهامی
نمیدونه کسی اما
خودت میدونی دنیامی
♪♪♪
سه چارتا صندلی خالیِ پارک
یه تصویری که دائم روی تابه
داری تکثیر میشی پیش چشمام
به هر سمتی برم واسم عذابه
چقد تلخه مرور این همه درد
نفس هام باز رفتن برنگردن
تو رفتی و تموم سال اینجا
خیالاتت منو دیوونه کردن
♪♪♪
چه دنیاییه بعد از تو
که هرشب غرق بارونم
فرو میپاشم از دوریت
بدون تو نمیتونم
چجوری بیخیالت شم
که جونِ آرزوهامی
نمیدونه کسی اما
خودت میدونی دنیامی