دریابم

آمده ام خسته به مهمانیت
از همه کندم که همه فانی اند
تشنه خودم روی خودم آب بست
بر سر این سفره مرا آب هست
♪♪♪
لب به غذا می نزدم قاضیم
هرچه تو نانم بدهی راضیم
قصه میان من و تو فرق داشت
با آنکه برا خیرالعمل شرط داشت
♪♪♪

بنده ای خانه خرابم تو مرا دریابم
دیده بودم که تو پس می نزنی در خوابم
تکیه بر هر که زدم خالی و چون دیوار ریخت
تو ولی اما اگر شاید نداری جنس تو دیوار نیست