فرمانروا

دوباره پشت گریه های بی تو پنهانم

منم که بغض تلخ کوچه های تهرانم

شبیه خاطراتمان شبیه بارانم

بیا که آه دوریت گرفته دامانم
♪♪♪

بی تو هر شب این دیوانگی را گریه کردم

ای کاش گفته بودم بعد تو تعبیر دردم

ای عشق راه دورم از تو را باور نکردم
♪♪♪

جانا جز تو در قلبم کسی فرمانروا نیست

این بغض بر منِ دیوانه ی رویت روا نیست

بازآ در نگاه خیس من جز تو حسی آشنا نیست

♪♪♪
گوشه گوشه از این شهر خالی

بی تو بودم ولی با چه حالی

هی خیابان، برگ و باران

هی پرسه هایم با دلی آشفته از این درد پنهان

باز دلتنگی و بغض و لحظه های تلخ تهران
♪♪♪

غم گرفته دلم را در آغوش

زنده ماندم ولی سرد و خاموش

هی خیابان، برگ و باران

هی می روم بی تو به راهی رو به پایان

باز دلتنگی و بغض و لحظه های تلخ تهران
♪♪♪

بی تو هر شب این دیوانگی را گریه کردم

ای کاش گفته بودم بعد تو تعبیر دردم

ای عشق راه دورم از تو را باور نکردم
♪♪♪

جانا جز تو در قلبم کسی فرمانروا نیست

این بغض بر منِ دیوانه ی رویت روا نیست

بازآ در نگاه خیس من جز تو حسی آشنا نیست