جانان من

نگاهت میکنم در من غمی آرام میگیرد تویی که ماه از زیبایی تو وام میگیرد
تو را دیدم برای اولین بار تازه فهمیدم چگونه یک نفر با یم نگاه از شوق میمیرد
جانان من به قلب من نزدیکی چون روح من جانان من حرفی بزن تا کم شود اندوه من
ادامه‌ قلب من فردای دلت روشن هر بار صدا زدم تو را شدی آرام من
همیشه غم خوار من غم بی آزار من تویی که شیرین کرده ای دنیا به کام من
قسم به تار مویت به آفتاب رویت که قصد من از زندگی لبخند تو بود
مرا می‌فهمیدی حال مرا میدیدی اگر کسی مانند تو دلبند تو بود