غزل باران

باز از چشم تو غزل میریزد
باد از گیسوی تو می آویزد
♪♪♪
شاد و مهربان مست و نغمه خوان میرسی از دور
تا شب را چنان خورشیدی جوان پر کنی از نور
چشمت آسمان رویت ارغوان گیسویت باران
شال روشنت چین دامنت شعله زد بر جان
♪♪♪
باز از چشم تو غزل میریزد
باد از گیسوی تو می آویزد
♪♪♪
آه از آن لبخند شراب آلوده
آن دو چشم روشن خواب آلوده
ای که آرامی دل بی تابم را
عاشق مجنون چه کند بی لیلا
عاشم عاشقم عاشقم
اما بی تو بی معشوقه و مجمونم و تنها
♪♪♪
باز از چشم تو غزل میریزد
باد از گیسوی تو می آویزد