گره مو

من ماندم با عشقی که شد دارو ندارم
سرگردانم بی تو با کوله بارم
من موجم تو امشب ساحل من باش
با چشمانت ماه کامل من باش
♪♪♪
من پرستو شده ام تا به دلت کوچ کنم
مشت این فاصله را با دل تو پوچ کنم
از شب رفتن تو عاشق پاییز شد
با همه مردم این شهر گلاویز شدم
♪♪♪
کاش گرفتاری این دل گره موی تو باشد
همه آرزوی این دل دیدن روی تو باشد
دلبر ابرو کمانم گوشه ی چشمی به ما کن
من که خاکسترم از عشق آتشی تازه به پا کن
♪♪♪
من پرستو شده ام تا به دلت کوچ کنم
مشت این فاصله را با دل تو پوچ کنم
از شب رفتن تو عاشق پاییز شد
با همه مردم این شهر گلاویز شدم