جشن پری ها

آبی که میپوشه کسی دریا نمیره
خدا زمین میخوره وقتی سر به زیره
پلکاش دوتا فرش پر از نقش و نگاره
که هر کدوم یه معدن فیروزه داره
♪♪♪
رود تمشکه روی گونه‌های برفیش
یه خوابه که هر لحظه زیباتره از پیش
از روسریش میباره خوشه خوشه گندم
موهای اون حق داره بر گردن مردم
♪♪♪
شک ندارم که دل فرشته‌ها
نمیاد بدی‌شو با کسی بگن
حالا هر چقد میخواد گنا کنه
شک ندارم که اگه دلش بخواد
سرمه‌ی روی چشاش میتونه
روزگار شبمو سیا کنه
♪♪♪
بانوی دریاپوش من بانوی آبی
جبر منه عشقت یه جبر انتخابی
پیش تو آغوشم پر از پروانه میشه
این خونه‌ی ساده چقد شاهانه میشه
♪♪♪
لبخند تو یعنی شروع دلبری‌ها
یعنی تماشا کردن جشن پری‌ها
مابین آغوش تو یادم میره رنجو
بو میکشم این باغ سرسبز ترنجو