حادثه

از کدوم روزنه تابیدی بمن
که طلسم شبو باطل میکنی
تو با حسی که به این عشق داری
فکر دل کندنو مشکل میکنی
♪♪♪
بین این ترانه های مضطرب
واژه محتاج ترحم شده بود
تو رسیدی وقتی که صدای من
تو سکوت این جهان گم شده بود
♪♪♪
به لطافت گلای اطلسی
که تو گلدون رو طاقچه جون میدن
قسمت میدم منو امون بدی
اخه با معرفتا امون میدن
♪♪♪
دلخور از حادثه ی رفتن تو
به نبودن تو عادت میکنم
بی تو با ستاره های آسمون
شبا گریه هامو قسمت میکنم