کهکشانی

کهکشانی مرا غرق خود می‌کنی
تو باید دلم را آسمانی کنی
من آن سیاره ی دور دست تو ام
چه می‌شد غمم را تلافی کنی
♪♪♪
در این تاریکی در شبهایم
در این سوز سرد چقدر تنهایم
مثل خورشیدی بتابان خود را
تو بر غم هایم تو بر غم هایم
♪♪♪
بی تو در غم ها ماندم جا ماندم
من در این منظومه ی عشق تنها ماندم
در تب عشقت شب و روز که تورا میخواندم
فاصله بین من و تو به کجا کشید
پر کشیدی و نگهم که تو را ندید
ابر چشمانم ز غمت همه شب می بارید
♪♪♪
در این تاریکی در شبهایم
در این سوز سرد چقدر تنهایم
مثل خورشیدی بتابان خود را
تو بر غم هایم ، تو بر غم هایم