لیلا من

دلی دارم گرفتار نگاهت
دلی حیرون وبیمار نگاهت
دلی دارم پراز حسرت پراز خون
پراز دلواپسی داغون ،داغون
دلم اندازه دور و ورش بود
از اول مثل فصل آخرش بود
حالا یه آسمون دارم پر از تو
یه اقیانوس سرشارم پر از تو
میخوام هر لحظه بیمار تو باشم
توی زندون گرفتاره توباشم
میخوام گمشم رهاشم تو نفسهات
پرازامید دیدارتوباشم

توای امید سبز آشیونم
توای ماه قشنگ آسمونم
توای خورشید صبح آرزوهام
توای لیلای من ای مهربونم
میخوام رویای خوابم باشی هرشب
غزل های کتابم باشی هر شب
میخوام مثل شراب آسمونی
تو مستی های نابم باشی هر شب
میخوام هرلحظه بیمار توباشم
توی زندون گرفتار توباشم
میخوام گمشم رهاشم تو نفسهات
پراز امید دیدار توباشم