لیلی

مرا به هر شبت بخوان که آسمان تو پر از ستاره است
نگاه تو کجاست ببین نبودنت غمی دوبار است
بگو چرا نگاه من به باد میدهی هوای خانه را
به گریه گفتمت کنار من بمان تو میروی کجا
دل از دل من نکن به چشمانت قسم
که بی تو در این جهان به تنهایی قسم
نفس نفسم تویی نگیر جان مرا
نبود تو میکشد مرا آخر به خدا
لیلی دیوانه ام جان من بمان و حرف دوریت را نزن
عشق زیبای من وای من دل ندهی دست رقیبان من
ماندم در این قفس همنفس هرجا روم از تو هزار خاطرست
ای حرف آخرم دلبرم هوای تو نمیرود از سرم

باران مرا به گریه میسپارت
باران خیال آمدن ندارد
آرام همی مرا به غم سپاری
باران چه میشود اگر بباری
لیلی دیوانه ام جان من بمان و حرف دوریت را نزن
عشق زیبای من وای من دل ندهی دست رقیبان من
ماندم در این قفس همنفس هرجا روم از تو هزار خاطرست
ای حرف آخرم دلبرم هوای تو نمیرود از سرم