ماهرخ

در سینه تبو جان به لبو نیمه‌ی شب بود
ناگاه تو ای ماهرخ از راه رسیدی
روی تو و موی تو و بوی تو خدایا
آه از رخ دلخواه که چون ماه کشیدی
ماندم که خدا چند شب و روز نشسته
این صورت چون ماه تو را تا بتراشد
من بر سر آنم سر جانم بکنم شرط
در کل جهان ماهرخی مثل تو باشد
♪♪♪
ای وای من از نقش رخ ماه تو در شب
ای جان من از خنده‌ی زیبای تو بر لب
تب کردم و گفتند تویی چاره‌ی کارم
ترسم که تو را بینم و بدتر بکنم تب
♪♪♪
ای کاش نشانم بدهی گاه رخ ای ماه
جان میدهم آسان به تو ای ماهرخ آن گاه
بگذاشته ام دل به امانت به سر راه
هر بار قدم رنجه کن و بشکنش ای آه
دزدیدم از او دل چو نشستم سر راهش
دزدید ز من ماهرخم آن رخ ماهش
بدنامی من مساله ای نیست ولی نیست
دلدار دل آزار مرا هیچ گناهش
♪♪♪
ای وای من از نقش رخ ماه تو در شب
ای جان من از خنده‌ی زیبای تو بر لب
تب کردم و گفتند تویی چاره‌ی کارم
ترسم که تو را بینم و بدتر بکنم تب
♪♪♪
آسان به سر تخت رسد پای پیاده
وقتی که دگر دور و بر شاه رخی نیست
آسان بدهد تاج به تاراج شهی که
در دایره ی سلطنتش ماهرخی نیست
من دایره ی سلطنتم آن رخ ماهست
منت سر سلطان بنه و ماه شبم باش
دروازه ی این قلب که بر روی تو بازست
تاراج کنی دار و ندارم همه ای کاش