مخالفت

یک شهر باما مخالفت کرد
ما خوب بودیم زمانه بد کرد
دل تو زود عادت کرد دلم از دوری دق کرد
مجنون گونه دیوانه هستم
فرهاد وار سخره ها شکستم
سر راه تو نشستم،باهمین پای شکستم
دیوانه راه بیمی از شهره شدن نیست
بگذار رسوایت شوم تقصیر من نیست
چشم سیاهت چون چال عمیق است
بگذار زندانی شوم ،وهمی ز بند نیست
وای ز رخسار گلی که رنگ و بویش شهر را آواره کرده
من باغبانی کرده ام نامرد دستی چیده ات آواره کرده
وای به حال من اگر جویم تورا از تونیابم یک نشانی
جویا تراز همیشه پیگیر توام
شاعر شدم شعر بگویم تابدانی