مخمصه

مخمصه ی تنهاییه اینجا جهان بی انتهاست

اینجا همه غریبه ان ولی میگن که آشنان

فقط یه بار تکیه به من بزن

که این حق منه

این آخرین لحظه ی عمر کنار توست که می گذره
♪♪♪
جامعه آزارم داد جامعه انکارم کرد

آخرین ضربش و زد جامعه بیمارم کرد

خالیم از هر اعتماد از اعتماد حتی به تو

پایان قصه ها رسید نیومد اما.روز نو
♪♪♪
رسیده فصل انهدام تو این هوای غریب

کسی زمین و نشکافت که زاده شد چرا فریب

جای نبودنت که نبود زخمای رفتن سیاه

هر روز اضافه میشه به حسرت های من یه آه
♪♪♪
جامعه آزارم داد جامعه انکارم کرد

آخرین ضربش و زد جامعه بیمارم کرد

خالیم از هر اعتماد از اعتماد حتی به تو

پایان قصه ها رسید نیومد اما روز نو