نگارم

در خیالم خنده هایت خودنمایی میکند
چشم تو در مسجد قلبم خدایی میکند
تو که میدانی چه با من این جدایی میکند
♪♪♪
پس نگار من کجایی
گر شود عالم نگارستان،نگار من تو باشی
از همه دل کنده ام آخر که دلدارم تو باشی
♪♪♪
این چه شوریست که از مهر تو در جان من است
همچو عشقی جاودانیست
تو ای نگارم،نگارم،نگارم
لحظه های با تو چقد عاشقانه است
محو دیدارت شدن همیشه برایم چه شاعرانه است
♪♪♪
دلربایی
ای خوش آن راهی که پایانش تو باشی
ای خوش آن دردی که درمانش توباشی
ای خوش آن جانی که جانانش تو باشی
♪♪♪
غم ندارم
تا که جایم قلب زیبای تو باشد
دیده ام محو تماشای تو باشد
تا جهانم غرق رویای تو باشد