پریدن

پریدی از دستای خودم
من موندم و دردای دورم
تو که از رو شونه های من
رسیدی به جاهای بلند
تنها خیابونا رو چرخیدم
♪♪♪
منو یادت نبود
از رفتنت چقدر ترسیدم
تو حواست نبود
من پریدن یاد تو دادم
برو عشق کن
♪♪♪

حیف این عشقی
که با این آدما چشم خورد
یا بهم این قلب سرگردون رو برگردون
یا بتی رو که ازم ساختی خرابش کن
♪♪♪

روزای خوبمون و یادت نره
یه روز اگه نباشم حالت بده
تموم اون شبا رو یادت بیاد
مثل خودم یه شب که خوابت نره