پیتا

هم شب بود، هم پاییز، هم سرد،
هم من تنها بودم
یخ بسته بود وجودم
تا اینکه رسیدی با اون خندهای مرده‌ت
با اون موهای کز خورده‌ت
با اون صدای افسرده‌ت
♪♪♪
دستاتو آوردی به سمتم
اون دستای کوچیکت که واسه من بزرگه
آروم نشستی رو زانوهات یه‌طور که
آغوشتو ببینم
بیام پیشت بشینم
♪♪♪
شروع کردی به نوازش
تو اولین نفر بودی
که تو دستاش خوابیدم
تو اولین نفر بودی
که با یه اسم صدام‌ می‌زد (پیتا)
بقیه حرفاتو نمی‌فهمیدم
♪♪♪
تا حالا خودمو انقدر خوشبخت ندیده بودم
شاید چون تاحالا تورو ندیده بودم
هیچ‌وقت اون بوی عطری که با بوی سیگارت
قاطی شده بودُ یادم نمی‌ره
هیچ‌وقت
تو اون لحظه اصلا انگار هیج غمی نداشتم
شنیدی می‌گن هرموقع دیدی دیگه غمی نداری
بدون یا مردی، یا داری می‌میری
کاش راست می‌گفتن
کاش
♪♪♪
حواسم نبود از رو غریضم
این ناخنای تیزم
دست تورو زخمی کرد
نگاهتو خوندم
منِ احمق تورو ترسوندم
تو رفتی و من جا موندم
تو تنهایی واموندم
♪♪♪
تا قبل از لمس آغوشت
سرد بود اما نه انقدر سرد
شایدم من شدم کم‌طاقت
برام تنهایی عادی بود
به دستات عادتم دادی
حالا من موندم و این عادت