رویای ناممکن

من و مردابی از شن‌باد
تنی خسته، دلی بی‌تاب
شب و شب‌گردیِ اندوه
من و خاکستری از خواب
♪♪♪
سفر کردم من از باران
به شوقِ دیدنِ دریا
صدایم کن که بیزارم
از این دریای بی‌رویا
♪♪♪
شدم قربانیِ صحرا
غریقِ موجِ باد و شن
در این کابوسِ پُروحشت
تویی رویای ناممکن
♪♪♪
کویرِ بی‌ستاره، سرد
اجاقِ پنجره، خاموش
شب و مهتاب، هم‌آغوش و
منِ تنها ترانه‌پوش
♪♪♪
ستاره، ظلمتِ محض و
ترانه، صورتِ بی‌لب
تنِ من زخمیِ هر روز
تنِ تو غایبِ هر شب
♪♪♪
کویر، عریان‌تر از شب بود
شب، از بغضِ من عریان‌تر
بهار، گریان‌تر از پائیز
من از پائیز، گریان‌تر
♪♪♪
هوای دشتِ دردآلود
هوای گریه‌کردن بود
صدای جاری هر شب
صدای گریه‌ی من بود