سرخی سیب

بوی مسیحای بهار رسیده بر جان جهان

خستگی دشت و دمن گرفته اینک ضربان

مژده به گل ده بگو که بهار آمده است

دوباره خورشید ز شام سیه سر زده است

شانه به گیسوی زمین زده دستان خدا

فصل شروع عاشقی سوی خود خوانده مرا

رفته ز تن خستگیو رفته غم از دل من

وا شده رو به دلخوشی همه ی پنجره ها

غنچه به رقص آمده از نغمه ی مرغ سحر

مژده به باغ آمده ، از یار رسیده خبر

نور در آئینه ها خلوت شب را شکست

شیشه ی عمر غم مانده به دنیا شکست

دل من سرخی سیب است من خودم سبزه ی عیدم

مثل آغاز بهارم شعری از لبریز امیدم

پاک و آرام و لطیفم مثل باران بهارم

مثل این ماهی قرمز در دلم غصه ندارم