طهران

مرا ببر از این جنون به شوق اولین قرار
به کوچه هایِ خالی‌ و به کافه هایِ انتظار
ببین که خلوت مرا کسی بهم نمیزند
بدون تو پیاده رو مرا قدم نمیزند
بدون تو دلم گرفته از هوایِ طهران
بخوان بخوان پری ترانه ای برای طهران
ترانه ای رها برای کوچه هایِ دربند
به جایِ غم بخوان ترانه ای برای لبخند
تو ازم بگیر نفسمو تا ابد
ولی جا نزار منو تو روزای بد
خیره ام به شهر از چشایِ پنجره
منو جا نزار با این همه خاطره
برگرد و ببین با دل این شهر
دلتنگی پاییز چه کرده
برگردو ببین بعد تو با من
طهران غم انگیز چه کرده