تو نباشی

یک بار من بودی اگر صبرت به پایان میرسید
من سوختم تا جان من آخر به خاکستر رسید
هر بار با من بد شدی خندیدم و بغضم گرفت
جانم برایت بس نبود دستش به دامانت رسید
♪♪♪
تو نباشی من از آینده ی خود بی خبرم
تو نباشی من از سن خودم پیر ترم
تو نباشی و نباشد هیچ خنده بر لبم
تو که هر لحظه نباشی به تو آلوده ترم
♪♪♪
اگر عاشق شوی دانی ز احوال پریشانم
که احوال دل محزون به جز مجنون که میداند
تمامم گشته یک ذره و دل در فکر دیدارش
زمین تشنه در قلبش به جز باران چه میخواهد
♪♪♪
من و دیوانگی هر لحظه سر درد و
شب و روزای طولانی
توئی ثابت توئی ساکت
توئی ساحل منم دریای طوفانی
♪♪♪
تو نباشی من از آینده ی خود بی خبرم
تو نباشی من از سن خودم پیر ترم
تو نباشی و نباشد هیچ خنده بر لبم
تو که هر لحظه نباشی به تو آلوده ترم