یه شهر

پنهون نکردمت از هیچ چشمی
جز اون کسایی که حسود بودن
حالا میدونم دوستامون
پشت من و تو چه حسود بودن

ندید میگیری که من هستم
اونی که تو هر غصه همراته
یه روز نباشم تازه میفهمی
کی مثل من رفیق باهاته

یه شهر دیدن ما رو با هم
میزنی زیر هر چی معلومه
من سخت میگیرم ولی انگار
دنیای تو بدجور آروم ه

من سخت میگیرم به اونیکه
وقتم می ذارم واسه چشمشاش
اونیکه پیگیر بود هنوزم
می لرزه پیش پیش تو دستاش